Op de afbeelding is een oude kaart van Vlooienburg te zien. Hierop staan huisnummers genoteerd, inclusief hun breedtematen, evenals het Diakonie Weeshuis. Aan het einde van de zestiende eeuw begon Amsterdam in hoog tempo te groeien. Door economische voorspoed en de reputatie van de stad als veilig toevluchtsoord besloten veel mensen naar Amsterdam te trekken. In eerste instantie betrof dit vooral mensen uit Holland zelf, maar al snel volgden ook immigranten uit Zuid- en Centraal-Europa.
Al deze nieuwe Amsterdammers hadden woonruimte nodig. Daarom werd rond 1585 begonnen met de zogenoemde tweede uitleg: de uitbreiding van de stad in oostelijke richting. Dit gebied zou later bekend worden als het eiland Vlooienburg.
Vlooienburg groeide uit tot het centrum van voornamelijk Joods Amsterdam. In 1608 vroeg een groep joden het stadsbestuur toestemming om een openbare synagoge in te richten, maar dit verzoek werd geweigerd. Desondanks bleef de gemeenschap samenkomen. De Asjkenaziem en de Sefardiem vormden twee afzonderlijke joodse gemeenschappen op Vlooienburg.
Daarnaast vestigden zich ook migranten uit andere delen van de wereld op en rond het eiland. Mensen uit Brazilië, het Caribisch gebied en Afrika bepaalden mede het straatbeeld. Migranten uit alle windstreken woonden hier samen, waardoor Vlooienburg aan het begin van de zeventiende eeuw uitgroeide tot de eerste multiculturele wijk van Amsterdam.
Tegenwoordig is Vlooienburg het eiland van de Stopera en ook van het huidige Stadhuis. Toch is, wanneer je deze oude kaart over de huidige plattegrond van Amsterdam legt, nog duidelijk te zien dat de contouren van het eiland grotendeels zijn behouden. Dat is te zien op de tweede afbeelding van de bron.
Vlooienburg is een van de vensters in de Canon van Amsterdam. Bekijk ons thema van de gehele Canon van Amsterdam op Geschiedenislokaal.
